احترام به کودک یعنی ساختن آینده
احترام به کودک یعنی ساختن آینده
نکته اصلی و مهمتر احترام است و مسلم است که ما در شرایط تقریباً “فاجعه بار” در زمینه رابطه کودک هستیم. چون بچه ها آدم های محترمی نیستند، اما آدم های محترم کوچک، بی اهمیت و به عنوان یک فرد خیلی ارزشمند نیستند. این در واقع یک “فاجعه” از نظر توسعه اجتماعی و تمدن است.
1. افراد باید از نظر سن و اندازه رشد کنند،
2. یا مردم باید «موفق»، «ثروتمند»، «ثروتمند»، «مشهور» باشند.
به طور خلاصه، عالی بودن و رشد کردن تقریباً پیش نیازی برای احترام به نظر می رسد.
احترام به کودک…
ما نمی دانیم که اگر برای احترام گذاشتن به آنها صبر کنیم تا کودکان بزرگ شوند، آنها بزرگسالانی خواهند شد که مورد احترام نیستند.
اگر برای احترام گذاشتن به آنها منتظر موفقیت کودکان باشیم، نمی دانیم که وقتی موفق شوند، بزرگسالانی خواهند شد که احترام را یاد نگرفته اند.
با این حال، کودکان بدون در نظر گرفتن سن و موقعیت خود “افراد” هستند. افراد می خواهند از فردی بودن خود آگاه شوند و از این آگاهی لذت ببرند. این ماهیت توسعه است.
بنابراین هر موجود زنده و هر فردی سزاوار احترام است به گونه ای که بتواند بدون در نظر گرفتن سن و موقعیت خود درک و احساس کند. علاوه بر این، او این انتظار را دارد و می خواهد.
احترام به افراد در رشد “خود” و “شخصیت” آنها، تغذیه عاطفی و فکری ضروری آنهاست.
اگر گاهی اوقات کودکان به دنبال کاری می روند که اشتباه است یا نباید باشد، باید دانست که این یا ناشی از توقع قابل احترام بودن است یا ناشی از عصبانیت از عدم احترام.
این یکی از بزرگترین مشکلات ما در مورد زندگی و تربیت فرزندان است.
افرادی که مورد احترام نیستند نمی دانند چگونه در آینده احترام بگذارند. جوامع بی احترامی اینگونه تشکیل می شود، اینگونه تکثیر می شود و اینگونه مشکلات ایجاد می کند.
بسیاری از کسانی که در دوران کودکی و نوجوانی مورد احترام قرار نگرفتند و احساس «احترام» را تجربه نکردند، شخصیتی مطیع و دائماً مطیع دارند و در آینده تبدیل به والدینی می شوند که به فرزندان خود اهمیتی نمی دهند. بسیاری از افراد در صورت داشتن فرصت به دنبال قوی بودن هستند. پول، کالا، مال، رتبه، شهرت، شهرت و… امیدوارند که از این طریق احساس اهمیت و ارزش بیشتری کرده و «احترام» به دست آورند. حداقل تکانه های ناخودآگاه آنها در این مسیر تحقق می یابد.
با این حال، زندگی آنقدرها هم سخت نیست. نباید اینقدر پیچیده و سخت باشد.
راه حل ساده است. علاوه بر این، باید باشد. احترام گذاشتن به مردم… احترام گذاشتن و احترام گذاشتن بدون توجه به سن، سر، جغرافیا، زبان، عقیده، رنگ تنها راه حلی است که زندگی را آسان، زیبا و شاد می کند.
همه موجودات زنده و طبیعت شایسته احترام هستند. وجود برای احترام گذاشتن کافی است. اما وقتی صحبت از انسان می شود، احترام در اینجا فقط پذیرش وجود و احترام به وجود به عنوان یک شی نیست، بلکه توجهی فراتر از آن است و شامل ارزش گذاری احساسات و آگاهی آنها می شود.
احساس احترام و احترام یکی از روش های آسان کردن، زیبا کردن و سازنده کردن زندگی است. یا باید باشد.
تأثیر ورزش بر کودکان با اعتماد به نفس